Voor school moest ik een document maken over mijzelf. Als laatst kregen we een creatieve opdracht. Een van de dingen die kon kiezen, was een sprookje maken. Dat is wat ik heb gekozen en ik wil het graag met jullie delen.

Eefje en de Koning gaat over een welpje dat opgroeit in een gezin met een papa, een mama en een oudere zus. Het welpje geloofd in de Koning. De Koning is eigenlijk een verwijzing naar God.

-proloog-

Er was eens welpje. Het welpje heette Eefje. Eefje was een verlegen welpje maar samen met haar oudere welpenzus Suus haalde ze veel kattenkwaad uit!
Welp Eefje had een papaleeuw en een mamaleeuwin. Ze waren erg lief voor Eefje.
Toen Eefje oud genoeg was voor de welpenschool moest ze daar naartoe van papa en mama. Eefje vond het helemaal niet leuk maar al snel maakte ze welpenvriendjes. Toch voelde Eefje zich niet helemaal thuis op de welpenschool. Ze konden het daar namelijk niet waarderen dat Eefje in de Koning geloofde! Want de Koning bestond helemaal niet volgens haar welpenklasgenootjes. Je kon de Koning niet zien en dus bestond hij niet.
Maar Eefje wist wel beter. Zij geloofde in de Koning net als haar papa en mama.
Elke avond ging Eefje met de Koning praten. Dan sloop ze uit haar hol naar de rand van de rots en keek omhoog naar de grote heldere maan. En dan vroeg ze aan de Koning of hij over haar wilde waken als ze ging slapen. De Koning antwoordde weliswaar niet maar Eefje wist dat hij haar hoorde en deed wat zij hem vroeg. Want elke ochtend werd Eefje heerlijk uitgeslapen weer wakker. Dan sloop ze uit haar hol naar de rand van de rots en keek omhoog naar de grote felle zon. En dan bedankte ze de Koning dat hij over haar gewaakt had. De Koning antwoordde weliswaar niet maar Eefje wist dat hij haar hoorde.

Inhoudsopgave

Dit verhaal is niet echt een boek. Ik heb het voor school moeten schrijven maar toch wilde ik het met jullie delen.
Aangezien het niet echt een boek is maar meer een verhaal voor een prentenboekje, zijn er geen hoofdstukken.

Eefje en de Koning