Mei, 2011
LUISTERVERSIE “Geen tijd te verliezen”
Stiefmoeder Henny’s ogen worden steeds slechter. Ik wilde haar stukken uit het manuscript gaan voorlezen, maar besloot om haar zelf te laten bepalen wanneer ze me aan wil horen. Ken je anderen, die hier mogelijk wat plezier aan kunnen beleven, vertel het verder.
Zie www.dmmgm.nl/act110601-boek.html
Groet, Mapkos


Augustus, 2010
Ongeveer 70 lieden, waaronder mijn criticasters, lazen het manuscript in diverse stadia. Uiteraard bekenden en vrienden, dus wellicht subjectief. Velen van hen kennen, op zijn minst in hun hart, Solon's wijze spreuk : "Als je een vriend raad geeft, probeer hem dan te helpen en niet te behagen". Naast niets ontziende kritiek en lieve, bemoedigende woorden kwamen, ongevraagd, van een groot aantal van hen de twee volgende uitspraken :

"Het hielp me, voor een deel, bij het verwerken van een verlies, maar liet me ook lachen"

"Ik koop het zeker, als het uitgegeven wordt"

Yvonne en ik hebben dus al een paar harten geraakt en daar gaat het ons om. Als je tot het eind gelezen hebt, dan zul je begrijpen dat wij je reactie, je raad, niet zullen klasseren naar het aantal punten dat je, mogelijk, aan dit manuscript hing. Je oprechte reactie is zeer welkom.

Inhoudsopgave

Als we 30 jaar later tegenover elkaar staan onder de stationsklok in Eindhoven, vallen de jaren van ons af. Het onvermijdelijke gebeurt, we zullen elkaar nooit meer loslaten. Het duurt een tijd, voordat we dit aan elkaar en onszelf willen en durven toegeven. De vrije, open en eerlijke wijze waarop verliefde pubers met elkaar omgaan tillen we moeiteloos over decennia van meegesleurde bagage. Yvonne's stem is zwak. Veel van onze eerste tijd samen is gevuld met mijn verhalen over het zuiden van Kreta en de weg daar naar toe.........

Verhaaltjes over het bindende elastiek van Sfakia,
Zuid-Kreta, en de voortzetting van een puberliefde.


Eindhovens Dagblad, 22 oktober 2010 :

“Wie ‘geen tijd te verliezen’ leest voelt de liefde van Marc voor Yvonne en voor Kreta.”


Wijkblad Coevering, Geldrop, oktober 2010 :

"Het gebeurt niet vaak dat mensen een biografie lezen van een onbekende. Ik hoop dat het niet alleen maar gezien wordt als een biografie, maar als een ode aan de liefde met af en toe een apart inzicht, een wijze raad, een bijzondere gebeurtenis of gewoon een grappige anekdote. Ik moest regelmatig erg lachen."


Zondagsnieuws, regio Eindhoven, 2 januari 2011 :

“Het is geen zwaar, triest verhaal. Het is een verhaal over de liefde, het leven, de dood en een paar suggesties over hoe je daar mee om kunt gaan. Op de laatste bladzijde wordt ik geraakt door de hoop die Marc en Yvonne uitspreken.”